شیرهای پروانه ای به عنوان وسایل ضروری در کنترل سیالات، به دلیل ساختار ساده و باز و بسته شدن سریع، به طور گسترده ای در سیستم های خط لوله مورد استفاده قرار می گیرند. انواع مختلف شیرهای پروانه ای تفاوت های قابل توجهی را در طراحی ساختاری، عملکرد آب بندی و شرایط عملیاتی قابل اجرا نشان می دهند که مستقیماً بر انتخاب و عملکرد آنها تأثیر می گذارد.
از نظر نوع آب بندی، دریچه های پروانه ای نرم-دریچه های پروانه ای مهر و موم و شیرهای پروانه ای آب بندی فلزی- دسته های اولیه را تشکیل می دهند. دریچه‌های پروانه‌ای نرم{3}}از مواد منعطف مانند لاستیک یا پلی‌تترافلوئورواتیلن به عنوان سطوح آب‌بندی خود استفاده می‌کنند که عملکرد آب‌بندی عالی و دستیابی به نرخ نشتی را به صفر می‌رسانند. آنها به ویژه برای سیستم های تامین آب و زهکشی و خطوط لوله گاز کم فشار-که به خلوص رسانه بالا نیاز دارند، مناسب هستند. عناصر آب بندی آنها معمولاً از یک اتصال پرس-به بدنه شیر استفاده می کنند که مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی در دما و فشار محیط از خود نشان می دهد. در مقابل، دریچه‌های پروانه‌ای مهر و موم فلزی از مواد فلزی مانند فولاد ضد زنگ و کاربید برای سطوح آب‌بندی خود استفاده می‌کنند. در حالی که درجه بندی آب بندی آنها کمی پایین تر است، می توانند دما و فشارهای بالاتر را تحمل کنند و در کاربردهای سخت مانند پتروشیمی و بخار با دمای{11} بالا عالی هستند. ماهیت مقاوم در برابر سایش مهر و موم فلزی به طور قابل توجهی عمر مفید آن را افزایش می دهد، اما برای اطمینان از آب بندی موثر، تعمیر و نگهداری منظم لازم است.
تفاوت های طراحی ساختاری، انواع محصول را بیشتر تقسیم می کند. محور دیسکی یک شیر پروانه‌ای خط مرکزی در امتداد خط مرکزی بدنه شیر قرار دارد که در نتیجه مقاومت جریان کم و گشتاور بازشدن کم است و آن را برای باز کردن و بسته شدن سریع خطوط لوله-قطر و فشار کم{2}}بزرگ مناسب می‌کند. شیرهای پروانه ای غیرعادی با تغییر موقعیت نسبی محور دیسک و سطح آب بندی به طور موثری از دست دادن اصطکاک در هنگام بسته شدن را کاهش می دهند. سه-طراحی غیرعادی آنها یک مهر و موم فلزی را با عملکرد گشتاور کم- ترکیب می‌کند. تفاوت بین اتصالات-نوع و فلنج-در سهولت نصب و پایداری سیستم نهفته است. ساختار ویفر سبک وزن است و به راحتی جدا می شود، در حالی که اتصال فلنج پشتیبانی لوله قوی تری را فراهم می کند.
انتخاب ماده به طور مستقیم بر کاربرد یک شیر پروانه ای تأثیر می گذارد. چدن مقرون به صرفه و کاربردی است و اغلب در سیستم های آب صنعتی عمومی استفاده می شود. چدن داکتیل استحکام و مقاومت در برابر خوردگی را بهبود می بخشد. فولاد ضد زنگ به استاندارد در بخش های مهندسی مواد غذایی، دارویی و دریایی تبدیل شده است. تطبیق مواد آب بندی نیز بسیار مهم است. EPDM برای محیط‌های اسیدی و قلیایی ملایم مناسب است، در حالی که فلوئورو لاستیک از نظر روغن و مقاومت در برابر دمای بالا برتری دارد. درک صحیح این تفاوت ها به مهندسان کمک می کند تا بر اساس پارامترهای عملیاتی خاص، از جمله سطح فشار، محدوده دما، ویژگی های رسانه و سایر عوامل، مناسب ترین راه حل شیر پروانه ای را انتخاب کنند و از این طریق از عملکرد ایمن و کارآمد سیستم خط لوله اطمینان حاصل کنند.